عترة خیرة رب العالمین (بخش نخست)
«عترت» به معناي كسان، نزديكان و فاميل است. خاصان و فرزندان از نسل و شخصيت اعم از فرزندان، اطرافيان و خاصان كه با او بوده و از سر و سرّ او باخبر باشند، و از مسائل او هيچ چيزي براي آنان سرّ مگو نباشد، چنين افرادي عترت هر كسي هستند. در لغت به قطعهاي از مشك نيز عترت گفته ميشود. «خيرة» به معني اختيار شده و برگزيده شده، است و خيرة رب العالمين به معني برگزيده رب العالمين، ميباشد. زائري كه توفيق زيارت امام را پيدا ميكند، به محضر حضرتش عرضه ميدارد: شما عترت خيرة رب العالمين يعني عترت پيامبر هستيد.
در روايات عترت پيامبر بالاصاله اينان معرفي شدهاند: وجود نازنين حضرت موليالموحدين علي ابن ابيطالب(ع)، حضرت صديقه طاهره فاطمه زهرا(س)، امام حسن مجتبي(ع) و حضرت امام حسين(ع). اين بزرگواران خاصان و عترت بالذات پيامبر هستند. در زمان حيات پيامبر نزديكترين اشخاص به آن حضرت اين چهار نور مقدس بودند و اسرار و مطالب آن حضرت نزد آنان بوده است. از حضرت امير(ع) نقل شده است: هرگاه پيامبر در خانه خود، در حجره يكي از همسرانشان بودند و من وارد ميشدم، پيامبر خدا با من خلوت ميكردند و از كسي كه نزدشان بود ميخواستند كه خلوت من با آن حضرت را ترك كند. همه زوجات آن حضرت حتي امسلمه مشمول –اين قاعده بودند. اما هرگاه پيامبر به منزل ما ميآمدند، نه حضرت زهرا(س)، نه امام حسن(ع) و نه امام حسين(ع) هيچ يك را دور نميكردند. يعني اگر قرار بود پيامبر مطلبي را با من در ميان بگذارند، تنها كساني كه حق حضور داشتند و اجازه داشتند آن مطالب و اسرار را بشنوند، حضرت زهرا(س)، امام حسن(ع) و امام حسين(ع) بودند.
كساني حق آن را داشتند كه از اسرار الهي، رموز و حقايقي كه نزد پيامبر خدا بود، مطلع شوند كه بسيار نزديك به پيامبر باشند، گويا كه خود پيامبرند و آنان كساني نبودند جز اميرالمؤمنين محرم اسرار پيامبر اكرم، كه بالاصاله خليفه و جانشين و وصي بلافصل پيامبر بود و بر اساس حديثي كه آمد فاطمه زهرا(س)، امام حسن(ع) و امام حسين(ع) محرم اسرار نيز بودند به اين معنا كه به قدري نزديك بودند كه در هيچ مسألهاي لازم نبود دور شوند. هيچ مسأله نهفتهاي نبوده است كه پيامبر بداند، اما اميرالمؤمنين(ع) و وجود نازنين نزديكان او، يعني حضرت زهرا(س)، امام حسن(ع) و امام حسين(ع)، حق نداشته باشند بدانند. هر آنچه گفتني و فهميدني و دريافت كردني در عالم امكان بوده است، حضرت علي(ع) مانند پيامبر حق دريافت آن را داشته است. به تعبير ديگر حضرت علي(ع) در مقام وجودي خود پيامبر و نازل منزله پيامبر اكرم بوده است. حضرت زهرا(س) و امام حسن(ع) و امام حسين(ع) هم حق داشتهاند همه آنچه را كه پيش پيامبر بوده است بدانند.